Snýr til baka í nám eftir langan feril í tónlist

Einn af þeim áföngum sem er kenndur á þessari önn er fjölmiðlafræði. Á dögunum fengu nemendur það skemmtilega verkefni að skrifa grein sem tengdist skólanum og höfum við þegar birt eina þeirra. Fyrirsögn hennar var MTR gaf mér annað tækifæri. Hér kemur önnur áhugaverð grein af sama meiði, skrifuð af Gunnari Inga Guðmundssyni sem búsettur er í Keflavík.

Það er aldrei of seint að snúa aftur í nám og hefja nýjan kafla og það er einmitt það sem ég er að gera í dag. Ég er 46 ára gamall og stunda nú fjarnám við Menntaskólann á Tröllaskaga (MTR) með það skýra markmið að ljúka stúdentsprófi og halda svo áfram í háskóla. Lögfræðin hefur alltaf verið spennandi fag í mínum augum og mig langar að skapa mér fleiri tækifæri til framtíðar.

Á sínum tíma hætti ég í framhaldsskóla til að einbeita mér mestmegnis að tónlistinni því allur áhuginn var þar. Ég starfaði lengi sem tónlistarmaður og lagahöfundur, lærði hljóðfæraleik í FÍH og fór síðan til Boston í Berklee College of Music til að læra lagasmíðar og kvikmyndatónlist. Ég hef náð góðum árangri á þeim vettvangi, gefið út sólóplötur og samið lög fyrir marga af okkar þekktustu flytjendum – þar á meðal þjóðhátíðarlagið „Draumur um þjóðhátíð“ árið 2003.

Þótt tónlistin hafi gengið vel átti ég erfitt með hefðbundið nám á yngri árum. Ég mætti illa, fékk áminningar og ákvað að lokum að fara bara út á vinnumarkaðinn. Ég keypti mína fyrstu íbúð 19 ára gamall og þá þýddi ekkert að vera að rembast í skóla; ég þurfti að vinna. Á meðan flestir æskuvinir mínir héldu sig á „beinu brautinni“ og útskrifuðust tvítugir, valdi ég tónlistina og vinnuna. En löngunin til að klára stúdentsprófið hvarf aldrei.

Menntaskólinn á Tröllaskaga reyndist vera kjörinn kostur fyrir mig því þar er lögð áhersla á verkefnavinnu frekar en hefðbundin lokapróf. Sú nálgun hentar mér mun betur eftir áratugi í skapandi starfi; ég fæ að kafa dýpra í efnið og nýta eigin reynslu og styrkleika. Mér fannst í raun ekkert erfitt að aðlagast náminu aftur eftir þetta langa hlé. Hópvinna með öðrum nemendum hefur haft mjög jákvæð áhrif á mig og aukið áhugann. Í dag er ég með miklu skýrari markmið og meiri reynslu sem veganesti. Námið hefur aukið sjálfstraust mitt og kennt mér ný vinnubrögð og skipulag. Ég er lifandi sönnun þess að nám er ekki bundið við aldur – með réttu hugarfari er alltaf hægt að byrja upp á nýtt.