MTR gaf mér annað tækifæri

Svala Marý í Lettlandi, einu af fjórum löndum sem hún hefur búið í á meðan á náminu stóð. Ljósmynd: Svala Marý

„MTR gaf mér annað tækifæri“

– viðtal við fyrrverandi nemanda Menntaskólans á Tröllaskaga

Einn af þeim áföngum sem er kenndur á þessari önn er fjölmiðlafræði. Á dögunum fengu nemendur það verkefni að skrifa grein sem tengdist skólanum. Einn nemendanna, Guðmundur Vigri Sigurvinsson, tók áhugavert viðtal við fyrrverandi nemanda skólans, Svölu Marý, sem útskrifaðist af félagsvísindabraut í desember 2020. Veittu þau bæði leyfi fyrir því að viðtalið væri birt á heimasíðu skólans.

Eftir að hafa alist upp í litlum bæ þar sem enginn framhaldsskóli var í boði stóð hún frammi fyrir fyrstu stóru ákvörðun lífs síns eftir grunnskóla. Flestir bekkjarfélagar hennar stefndu á framhaldsskóla í næsta bæ, en hún ákvað að fara aðra leið. Í dag segir fyrrverandi nemandi Menntaskólans á Tröllaskaga (MTR), Svala Marý, að fjarnám skólans hafi síðar orðið lykillinn að því að hún kláraði námið.

„Ég hugsaði að allir færu í sama skólann í næsta bæ, svo ég gerði hið gagnstæða. Það var eitthvað spennandi við það að flytja til Reykjavíkur,“ segir hún. Hún flutti til Reykjavíkur, bjó hjá systur sinni og hóf nám í framhaldsskóla þar.

Aðlögunin reyndist þó erfiðari en hún hafði búist við. „Allir voru nú þegar vinir og þekktu hvorn annan – ég þekkti engan.“ Hún segir fyrstu mánuðina hafa verið félagslega erfiða og að það hafi tekið á að vera ein og finna sig ekki í hópnum.

Smám saman fór hún að missa fókus í náminu. „Ég byrjaði að skrópa mjög mikið. Þegar maður byrjar að skrópa fer þetta bara á niðurleið – maður verður eftir á og missir tökin.“ Að lokum hætti hún í námi, flutti aftur heim og fór að vinna.

„Á þessum tíma var ég eiginlega alveg búin að gefast upp. Ég var búin að ákveða að ég myndi aldrei klára framhaldsskóla,“ segir hún.

Eftir nokkra mánuði í vinnu ákvað hún þó að reyna aftur. Hún hóf nám í framhaldsskóla í Vestmannaeyjum og fann sig þar loksins betur. „Ég eignaðist góða vini og skrópaði miklu minna,“ segir hún.

Á sama tíma og hún var að aðlagast nýjum skóla og vinahópi kynntist hún núverandi unnusta sínum, sem er sænskur. Eftir stuttan tíma flutti hún til hans í Svíþjóð. Lífið tók nýja stefnu, og enn og aftur hætti hún í námi en sú ákvörðun lét hana aldrei alveg í friði.

„Mér fannst mikilvægt að klára skóla. Ég vissi innst inni að það skipti máli fyrir framtíðina.“

Það var þá sem hún uppgötvaði fjarnám við MTR og sá loks leið sem hentaði hennar aðstæðum. „Þetta var í fyrsta skipti sem ég fann að kerfið gæti lagað sig að mér – ekki öfugt.“

Fjarnámið gaf henni stöðugleika og nýtt sjálfstraust. Hún þurfti ekki lengur að passa inn í félagslegan hóp eða aðlagast nýjum bekk, heldur gat einbeitt sér að náminu á eigin forsendum.

„Ég er frekar þrjósk manneskja,“ segir hún brosandi. „Ég vildi sanna fyrir sjálfri mér að ég gæti klárað.“

Með tímanum náði hún aftur takti í náminu. Hún lærði að skipuleggja sig, taka ábyrgð og halda aga. „Það var erfitt stundum, en þetta var mitt verkefni – og ég kláraði.“

Í dag lítur hún til baka með stolti. Hún telur að án fjárnámsins hefði hún líklega ekki lokið framhaldsskóla. „MTR gaf mér annað tækifæri.“

Saga hennar sýnir að leiðin í gegnum framhaldsskóla er ekki alltaf bein. Fyrir hana varð fjarnám Menntaskólans á Tröllaskaga sú leið sem gerði henni kleift að gefast ekki upp.